wawainfo.pl
Boję się o ostatnią kobietę

materiały prasowe

"Boję się o ostatnią kobietę". Joanna Bociąg zabrała nas w podróż do świata niedopowiedzeń

10 Czerwca 2021

Autor tekstu:

Alan Wysocki

Udostępnij:

Recenzja książki nominowanej do 14. Nagrody Literackiej m.st. Warszawa.

"Z życia, również gatunków", Marcin Orliński (Joanna Bociąg, Boję się o ostatnią kobietę, Łódź 2020)

Debiutancką książkę poetycką Joanny Bociąg czyta się szybko, bo i wiersze krótkie. Niech ta oszczędność w formie nas jednak nie zmyli. To tom pełen niedopowiedzeń i przemilczeń, a wiersze, choć byty – jak wiadomo – osobne, tworzą tu spójną, wielowątkową historię.

Autorka wpisuje się w ten nurt poezji współczesnej, który czerpie z języka potocznego i nie chce innych literackich fug, cegieł czy gipsów niż doświadczenie codzienne.

Z wielu pojawiających się w tym tomie wątków wymienię – z przyczyn ekonomicznych –
dwa: relacje międzyludzkie i ekologia. Ojciec, który się wyprowadził i założył nową rodzinę,
pojawia się już w utworze otwierającym tom, co nie tylko nakreśla zakres tematyczny książki, ale również ustawia czytelnika: oto już nie ma tego, który mógłby być figurą źródła czy centrum. Odbiorca wchodzi w świat konstruowany za pomocą wyrazistych i zwięzłych opisów – tu stosunki rodzinne, tam rozbity nos, no i tajemnicza „ostatnia kobieta” z tytułu – czy to nawiązanie do filmu Marca Ferriniego lub powieści Kei Millera?

Tego do końca nie wiemy.

Drugi z wątków zilustruję ironicznymi słowami z wiersza cykoria podróżnik: „zielsko to nie
roślina / ryba to nie zwierzę”. Odmawianie wybranym bytom przynależności do gatunku
stanowi ważną część obecnego w naszej kulturze paradygmatu, zgodnie z którym człowiek ma prawo czynić sobie Ziemię poddaną (katolicyzm) czy też – jeśli kto woli – traktować przyrodę w kategoriach towaru (kapitalizm).

Boję się o ostatnią kobietę to książka, która – może właśnie za sprawą owych
niedopowiedzeń – uruchamia wyobraźnię
. Bociąg wie, jak w owej klitce, jakim jest wiersz
naprawdę krótki, zorganizować kawałek świata.

Alan WysockiAutor

Dziennikarz wtv.pl i wawainfo.pl. Wcześniej pisałem dla tygodnika "Fakty i Mity". W mediach od 2019 roku.

Chcesz się ze mną skontaktować?

Napisz adresowaną do mnie wiadomość na mail: redakcja@wawainfo.pl

Podobne artykuły

Gerd Altmann/pixabay

Kultura

Akcja Warszawskich Czytelni - książka w kolejce do sklepu

Czytaj więcej >
"Rośliny mięsożerne"

Kultura

Drapieżca to rodzaj męskozwierzęcy - recenzja książki "Rośliny mięsożerne"

Czytaj więcej >
ANDER GILLENEA/AFP/East News - zdjęcie ilustracyjne

Kultura

Kolejny miesiąc z Mozartem. Zaczyna się Mozart 2021

Czytaj więcej >

Kultura

Grzegorz Piątek, "Najlepsze miasto świata". Recenzja Piotra Bratkowskiego

Czytaj więcej >

Kultura

Recenzja: Zyta Rudzka, "Tkanki miękkie” 

Czytaj więcej >
Rafał Księżyk, „Dzika rzecz. Polska muzyka i transformacja 1989-1993” 

Kultura

Recenzja: Rafał Księżyk, "Dzika rzecz. Polska muzyka i transformacja 1989-1993”

Czytaj więcej >